Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

Σκέψη (48) - Η ΑΝΙΚΗΤΗ ΦΛΟΓΑ

photo:flickr
...τι σημαίνει η φλόγα μέσα μου, η φλόγα μέσα μου λοιπόν σημαίνει όλα όσα χρειάστηκε να περιμένω να αποκτήσω, όλα όσα ονειρεύτηκα και ακολούθησα ως εδώ, όλα όσα πίστεψα λάθος και με οδήγησαν στο σωστό, όλο αυτό το διάστημα που δεν γνώριζα καλά τα κρυφά και δύσκολα τερτίπια του εαυτού μου, ο ανώριμος και ώριμος εαυτός μου, η βαθιά επιθυμία μου και τελικά η αφετηρία μου, ο άνθρωπος που σβήνει τη φλόγα μου όποτε θέλει, με μια μόνο και απλή στιγμιαία θύμηση της.
Αυτή η φλόγα τα νικάει όλα, τα λυγίζει όλα, τίποτα δεν την εμποδίζει, είναι τόσο δυνατή που σηκώνει ολόκληρο βουνό και κατορθώνει το ακατόρθωτο, λιώνει κάθε είδους αντίσταση, η δύναμη της είναι το ταξίδι του ανθρώπου στη γη, αυτού που πιστεύει και ταξιδεύει μέσα από τα αγκάθια και τον ανώμαλο δρόμο υπομονετικά, αυτός ανταμείβεται με την δυνατότερη φλόγα, την φλόγα του έρωτα, του κατάλληλου και ταιριαστού με το δικό μου είναι, με την δική μου προσωπικότητα, με την δική μου χημεία, με τα δικά μου γονίδια, ξυπνάει το μέγιστο πάθος μου και ζω την απόλυτη παράδοση μου στον έρωτα της.
Προχωρώντας σκυφτός και προβληματισμένος για την όχι καλή πορεία του δρόμου μου και θεωρώντας όχι καλή την τύχη μου έπεφτα πάνω σε εμπόδια που μου έφερναν ακόμα περισσότερα εμπόδια και σήκωσα το κεφάλι ψηλά και σκέφτηκα αυτή τη φορά πιο βαθιά και πιο καθαρά. Δεν θα ξανασκεφτώ τίποτα και θα προχωράω ακολουθώντας το ένστικτο μου μέχρι να φτάσω σε εκείνη, το ήξερα πως υπήρχε κάπου και θα συναντιόνταν οι δρόμοι μας, δεν ήταν πλέον διασκέδαση η παρέα μου με άλλους ανθρώπους, πλησίαζε η στιγμή αλλά δεν ήξερα πότε και ποια είναι εκείνη, απίστευτο μα ακολούθησα το ένστικτο μου που μου έδειχνε το δρόμο, φυσικά είμαι άνθρωπος και έκανα κάποια λάθη μα η ψυχή μου είναι καθαρή και δεν είμαι παντογνώστης, ένας άνθρωπος είμαι και όχι θεός με υπερφυσικές και φανταστικές δυνάμεις.
Έτσι ξαφνικά, χωρίς να το θέλω και να το περιμένω μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω για κάτι που έμενε μέσα μου χρόνια σφραγισμένο, τον άδικο χαμό ενός φίλου μου και τότε άναψε...αυτή η φλόγα, που είναι το ελιξήριο της ζωής και καίει ευχάριστα τα πάντα στο πέρασμα της, αυτή που μοιράζει τα πάντα σε ίσα μέρη και δεν μένει κανένας παραπονεμένος, η πλήρη ισότητα και ισόνομη κατανομή. Δεν ήξερα το μέγεθος της, δεν μπορούσα ποτέ να το υπολογίσω γιατί δεν το είχα ζήσει και από κάποιους που το ζούσαν έλεγαν "απλά έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις χωρίς να το έχεις προσδιορίσει, μαντέψει και προβλέψει, απλά έρχεται ανύποπτα και είναι αλόγιστα δυνατό" και τότε απλά καταλαβαίνεις το νόημα της ζωής, του ταξιδιού σου, πέρασες ή έχεις ακόμα να περάσεις δοκιμασίες που όμως πρέπει να συμφιλιωθείς διότι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της και δεν υπάρχει η τελειότητα και αν για κάποιους υπάρξει είναι για μικρό διάστημα.
Ναι υπάρχει παιδιά αυτή η φλόγα, ναι...αν δεν καταλάβατε τα σημάδια που θα δίνω δεν μπορώ να κάνω ή να δώσω περισσότερα, θα έρθει εκείνη η στιγμή εκεί που δεν το περιμένετε και αν ακόμα ακολουθείτε την απαισιοδοξία ή την σκέψη πως δεν υπάρχει για σας και αυτό μέσα στο μάθημα της ζωής είναι, πρέπει να πονέσετε και να μη πιστέψετε, να περάσετε αυτό το δρόμο για να φτάσετε, είπαμε, τίποτα δεν δίνεται έτοιμο, όλα κερδίζονται με υπομονή και προσπάθεια. Όποιοι περνάνε καλά με κάποια ευκολία και με δόση πονηριάς όλα αυτά κάποτε θα τελειώσουν και θα έρθουν δύσκολες μέρες και απλά πρέπει να μείνετε, να περάσετε τον δύσκολο δρόμο, να ματώσετε και να προχωρείσετε, να μη παραδοθείτε και να φτάσετε στο τέρμα, στο φως.
Στη δυνατότερη φλόγα του έρωτα, στο ταίρι σου...

Με πολύ αγάπη,
Πολύπλοκα Απλός
Share/Save/Bookmark

Δεν υπάρχουν σχόλια: